6 Nov
19:00

Ateneo Libre de Benalmádena

"O que non se levanta cedo co sol non goza do día"

Concello de Quixote a Sancho

 

Un dos evasivos cos que a intelixencia protexe do presaxio da morte é a indiferenza. A vida vívese coma se non estivese cun mesmo, coma se non houbese ninguén antes e ninguén existirá despois. É certo que as vontades están feitas e as últimas vontades son dictadas, pero é máis rutinario que convicción. Se pode estar seguro de algo, é que o contrato nunca o denunciará. Ese descontento cara ao transcendente trae vantaxes e desvantaxes ao tempo que libera cadea. É bo ignorar a condición terrenal do organismo humano, sempre que se respecten certos principios termodinámicos. Como resulta, a pandemia que ameaza con arruinar a especie é a obesidade (consómese máis enerxía da necesaria) e isto preocupa a máis de mil millóns de persoas en todo o mundo que preferirían combinar estilo de vida sedentario e saúde, extremos que Están lonxe de ser compatibles. A pesar do interese que este problema esperta nas sociedades desenvolvidas, hai un número similar de persoas atrapadas no contrario (consumen menos do que gastan), sen que haxa ningunha forma de transferir o que sobra onde falta.

Entre as cousas que se esquecen ou que simplemente se descoñecen está o feito de que o home actual provén dun animal que evolucionou durante varios millóns de anos en estado salvaxe, subordinado a ciclos de luz e escuridade. A fisioloxía humana está condicionada por estas dúas circunstancias: I) os animais deseñados para a actividade física convértense en sedentarios nun período moi curto de tempo e II) o home, como os seus antepasados, está suxeito a períodos de luz (actividade), seguidos de períodos de escuridade (descanso).

O título deste libro "LA DIETA DEL TIGRE", suxire que o home, como animal domesticado que aínda non adaptou a súa fisioloxía á vida sedentaria, está rexido polo reloxo biolóxico que determina que moitos animais (entre os que é posible atopar o tigre) sentir a necesidade de ir á caza ao apuntar as primeiras luces do día, naturalmente cun estómago baleiro, e baixo a estimulación do cortisol, que é a hormona que funciona como espertador nos mamíferos diurnos. O resto son explicacións que tratan de trasladar da xerga científica á linguaxe simple algúns temas de interese, como a diversidade muscular, diferentes tipos de graxa, o metabolismo ou os antioxidantes e responder ás preguntas que levan os capítulos. A deformación profesional pode levarme á repetición de conceptos que considero difícil para aqueles descoñecidos na bioquímica. Aínda que o que procedería en tales casos é aclarar en lugar de insistir, a reincidencia que se agrava nos delitos debería ser atenuante para quen pretende ser comprendido e así espero que se tome.

 

SALVADOR PERAN MESA é catedrático de Fisioloxía e Bioquímica da Facultade de Medicina da Universidade de Málaga. Está acreditado de ser o primeiro protocolizador e, polo tanto, o introductor, da proba do talón na práctica clínica en España, que hoxe segue habitualmente en todos os hospitais do país, o que o fai digno do noso recoñecemento.

É un escritor prolífico e comprometido, autor de numerosos libros e escritos relacionados, máis alá da súa especialidade, coa vida social.